Skip to main content

CAESAR

Od kiedy pamiętam, przeraźliwie bałam się psów (uraz z dzieciństwa). Uciekałam od najmniejszego nawet szczeniaka z krzykiem i płaczem. Nigdy bym nie pomyślała, że zamieszkam w kraju, w którym ilość bezpańskich psów na metr kwadratowy jest większa niż pszczół w ulu i w dodatku poślubię mężczyznę, którego najlepszym przyjacielem jest jasnowłosy labrador. Cóż, życie to czasem
jeden wielki dowcip.

Kiedy przyleciałam do Delhi bardziej byłam zestresowana spotkaniem z Caesarem niż z rodzicami Abhiego. Do tej pory unikałam psów jak ognia, teraz miałam zamieszkać z jednym z nich. Wyobraźcie sobie pozom paniki i skalę trzęsących się nóg kiedy taksówka zbliżała się do domu. Wcale nie żartuję.

Nie żartuję również kiedy mówię, że Caesar jest pełnoprawnym członkiem rodziny. Jest jak kolejny syn. Śpi otulony kocem (jest zima, a nasz kochany pies zdejmuje z siebie t-shirty w kilka minut), codziennie dostaje świeżo przygotowane chapati z jogurtem naturalnym lub innym dodatkiem, karmiony jest ciastkami (w ramach rozsądku rzecz jasna, bo labradory mają problemy z wagą), kąpany regularnie, głaskany i pieszczony. Teściowa rozmawia z nim. a ja tylko czekam z nadzieją, kiedy Caesar jej odpowie. Caesar lubi marchewkę i liście fenungreeku (jego ukochane, nigdy nie odmawia!). I w ogóle jest najkochańszy na świecie.

To święta prawda, że pies jest najlepszym przyjacielem człowieka. Caesar jest z natury spokojny i praktycznie nie szczeka. Kiedy po raz pierwszy, cała zestresowana, przyszłam do domu Abhiego, nasz pies obwąchał mnie przez chwilę, dał się pogłaskać i wrócił do swoich psich spraw. Chyba uznał mnie za osobę godną zaufania. Teraz mamy swoje wspólne rutyny. Caesar cieszy się i skacze na mój widok, wie że zawsze podrapię go po brzuchu, a punktualnie o 19 zaczyna się na mnie gapić, a kiedy zakładam buty macha ogonem tak, że mało mu nie odpadnie, bo wie że nadszedł czas na wspólny spacer. Kiedy zbyt długo piję herbatę, nie odrywa ode mnie wzroku dopóki się nie ruszę (pewnie życzy mi, żebym się udławiła za takie niekonsultowane opóźnienia!). Nasz przyjaciel ma swój charakter, wie kiedy grać głupiego, a kiedy pokazać że jest mądry, żeby dostać to czego chce. Nie jest typem supergwiazdy - nie lubi pozować do zdjęć, unika tego jak ognia i chowa się pod kocem lub odwraca plecami kiedy widzi nas z telefonem :D

Nie wyobrażam sobie, że naszego psa mogłoby z nami nie być i nie wiem jak zniosę pożegnanie za kilka miesięcy, bo przecież nie zabierzemy go ze sobą do samolotu. Już nawet nie pamiętam jak to było bać się psów, wiem natomiast że życie bez Caesara było smutniejsze.



Since I remember I  was always terribly scared of dogs. I run away from even the smallest puppy screaming and crying. I never thought that in future I will live in the country where there are around a billion wild dogs in every corner, plus I will marry the man whose best friend is light-fur Labrador. Well, life is one big joke sometimes.

When I arrived in New Delhi I was more stressed about my meeting with Caesar than my future in laws. Since then I avoided dogs like fire but now I had to live with one of them. Imagine the scale of my panic mode and shaking hands when our cab came closer to the house. I'm not kidding.

I'm not kidding also when I'm explaining that Caesar is a full fledged family member. He is like another son. Sleeps covered with blanket (it's winter now and our beloved dog takes off every t-shirt we make him wear in a couple of minutes), every day eats fresh made chapati with curd or meat gravy or different his favorite stuff, he is fed dog cookies (responsible of course, because labradors have bad weight issues), he gets bath regularly, he is scratched and caressed all the time. My mother-in-law talks to him all the time and I'm waiting with hope that one day he will respond to her :D Caesar likes carrot and love fenugreek (never said no to fenugreek!). And he is the most beloved, and cute dog in this world.

This is so true that dogs are peoples best friends. Caesar is calm in nature and barks very rare. When for the forst time, all in stress, I came to Abhi's house our dog sniffed me a little, let me scratch him and he returned back to do his dogs things. I think, he accepted me as a person who he can trust. Now, we have our routines together. He jumps and is happy when he sees me. He knows that I will always scratch him on his tummy, and punctual around 7 pm he will start staring at me, and when I wear my shoes Caesar wags his tail that much that one day it fall off from his body, because he knows that it's time for our walk. If I am drinking chai (tea) too long he stares at me that long untill I get up (and probably wishes that I choke for not consulting late). Our friend has his character, he knows when to play silly, and when to be smart to and get everything he wants. He is not the superstar type - hates getting pictures, he hides under his blanket or turns out back to us when he sees me or Abhi with the phone :D

I can't imagine now that we could not have Caesar and I don't know how I will manage saying good bye to him in couple of months because we will not take him to the plane with us. And now I even don't remember how I was so scared of dogs, but I know that our life without Caesar would be more sad.

Comments

  1. It's very well if we have friends. Your description is nice, it's from your heart.
    And Caesar is absolutely beautiful part of family!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thanks Małgosia! When he coming to us and waiting to hug is...it's a prove that he is a huge part of our family, the best boy on the planet!

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Związek na odległość: Natalia i Abhishek / LDR : Natalia & Abhishek

Niedawno pisaliśmy Wam o tym jak bardzo podziwiamy pary, które miesiącami czy nawet latami żyją w związkach na odległość. To bardzo trudne i wymaga wiele cierpliwości, zaufania i miłości. Jednak takie związki się udają, a często są o wiele silniejsze niż te "zwyczajne". Wyobraźcie sobie jak wspaniały jest moment pierwszego spotkania w cztery oczy, ile emocji, ile radości!

Dzisiaj przedstawiamy Wam Natalię, która opowie Wam o swoim związku na odległość z Abhim. Już niedługo, nareszcie, spotkają się na żywo! Czy miłość nie jest piękna i warta pracy i poświęceń?

Jeśli i Wy chcecie podzielić się na naszym blogu swoją miłością na odległość, wyślijcie nam maila : polindidiaries@gmail.com

*
Lately we wrote how much we admire couples who live in long distance relationships for months or even years! It's very hard and it requires a lot of patience, trust and love. But these relations work and very often are stronger than the "usual". Imagine how wonderful is the moment o…

Polska vs. Indie / Poland vs. India

Tak, Indie to niesamowity kraj. Jest jak inna planeta, nigdzie nie znajdziecie drugiego takiego miejsca. Czasami czuję się tutaj jak kosmita, tak bardzo wszystko w tym kraju jest inne od tego co znam, od miejsca w którym się urodziłam i wychowałam. A jednak czuję się w Indiach swobodnie, dobrze, jak w domu. Możliwe, że jednym z powodów jest fakt, że mieszkamy w stolicy państwa. Myślę, że każda stolica w każdym kraju jest trochę jak samotna wyspa, ludzie są tacy sami, mówią tym samym językiem, a jednak zasady panują tu trochę inne. Ludzie są jakby bardziej swobodni i nowocześni. Stolice krajów, które znam zawsze są trochę jak oddzielne państwa.

Podobnie jak ludzie z całej Polski przyjeżdżają do Warszawy na studia czy do pracy tak samo mieszkańcy małych miast Indii wyruszają do Delhi po lepszą przyszłość (ale ponieważ kraj jest gigantyczny, ludzie południa wyruszają do Mumbaju). Podobnie jak w Warszawie, ludzie w Delhi czują się na początku zagubieni i przytłoczeni ogromem miasta, tłok…

Przepis na : Łodygi Kalafiora / Recipe for Gobhi ke danthal

Kalafior. Bardzo wdzięczne warzywo, które można przygotowywać na wiele sposobów (w Polsce popularny z majonezem lub bułką tartą smażoną na maśle - w Indiach paratha nadziewana kalafiorem lub aloo gobhi czyli dosłownie ziemniaki z kalafiorem). Większość z nas stosuje jedynie różyczki i wyrzuca resztę. Sama też tak robiłam!  Jakiś czas temu słyszałam, że niektórzy wykorzystują liście tego warzywa żeby zrobić zdrowe chipsy albo pesto. Jednak nie spotkałam się do tej pory z gotowaniem kalafiorowych łodyg! W Indiach są bardzo popularne, na tyle, że na targu możecie kupić same łodygi, bez różyczek i liści. Poza tym jest to warzywo bardzo często używane w indyjskiej kuchni zatem uzbieranie odpowiedniej ilości łodyg to kwestia kilku dni. Można wyczarować z nich przepyszne danie, którym chcę się z Wami podzielić. Jestem od niego uzależniona.

Łodygi kalafiora:

- 6-12 łodyg kalafiora (w zależności od grubości) - pokrojone w słupki
- 3-4 średnie cebule - bardzo drobno posiekane
- 1 łyżka pasty imb…